UZUNÇALAR

Staind - Chapter V

Sadi Tirak - 30 Ocak 2006

Yıllardan 2001 O güne dek henüz adını dahi duymamış olduğum Amerikalı bir grup hayatımın albümlerinden birine imza atmıştı. Evet, "Break The Cycle" albümünden bahsediyorum. İlk olarak klip parçaları "Outside" ve "It's Been Awhile" sayesinde tanışmıştım grupla. Ardından bu iki şarkının dayanılmaz etkisiyle albümü almış ve neredeyse yıl boyunca başka bir şey dinleyemez olmuştum.

Grubun vokalisti Aaron Lewis'in arabesk tınılardaki sesi ve hüzün dolu sert riffler ile bir anda patlama yapan grup, o gün bu gündür benim can yoldaşım olan gruplardan biridir. Hüzünlü anıların, duygusal zamanların ve yalnızlık hissinin oluştuğu anlarda yardımıma koşanlardan biridir çünkü Staind.
Aradan 4 yıl geçmiş olsa da hala "Break The Cycle" albümündeki şarkı sıralamasını ezbere bilir, hala albümdeki çoğu şarkıyı zaman zaman içimden ezbere söylerim. Ve Fred Durst'e de minnettarım hala. Bu grubu uluslar arası müzik piyasasına tanıttığı için.
2003 yılında çıkardıkları "14 Shades Of Grey" albümüyle büyümesine kaldığı yerden tüm hızıyla devam eden grup, 2005 yılı içerisinde çıkardıkları "Chapter V" albümü ile kariyerlerinin en parlak günlerini, tabiri caizse altın çağlarını yaşıyorlar. Bu albüm de tıpkı son iki albüm gibi Billboard listesine 1 numaradan girdi fakat o seviyede en uzun süre kalan Staind albümü "Chapter V" oldu.
Tarafsız bir gözle albüme yaklaştığımda grubun en iyi albümü desem de, ilk göz ağrım olan "Break The Cycle"ın yanına yaklaştırmak istemiyorum bu albümü.
Açılış parçası olan "Run Away" albümün genel havasını pek yansıtmıyor açıkçası. İlk single "Right Here" ise bu işi başarıyla yapıyor. Klasik Staind riffleri taşıyor, melodik tatlardan asla taviz vermiyor ve Aaron'un acıklı ve isyankâr sesiyle albümün genelini yansıtıyor "Right Here".
Albümde sözler yine kişisel. Aşk, ayrılık, yalnızlık, umutsuzluk, korku, isyan, özlem gibi karamsar konular işleniyor her notada. Yani grup hala kendine yakışanı giymeye devam ediyor.
Albümdeki favorilerim ise ilk single "Right Here", üçüncü şarkı "Paper Jesus", dördüncü şarkı "Schizophrenic Conversations" ve altıncı şarkı "Cross To Bear".
Öyle güzel melodiler, öyle derin vokaller, öyle acıklı rifflerin yanında bir de öyle depresif akustik gitar bölümleri var ki Dinledikten sonra adeta "Staind gene yapmış yapacağını" diyorsunuz. Tabii bünyenizin durumuna göre o sırada gözlerinizden yaşlar da süzülüyor olabiliyor.
Albüm genel olarak "Amerikan tarzı arabesk Rock" şeklinde nitelendirilebilir. Sert fakat bir o kadar da hüzünlü riffler, acıya alışık bir vokal ve isyankâr melodiler Tarzın müdavimlerinin veya en azından Staind sevenlerin kesinlikle edinmesi gerekiyor diye düşünüyorum bu albümü. Ayrıca bu güne kadar grupla tanışmamış olanlar için de çok çarpıcı bir fırsat sunan bir albüm "Chapter V".



 



Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: