UZUNÇALAR

Soulfly - Omen

Ceyhun Tokmak - 30 Temmuz 2010

Önümüzdeki günlerde Zeytinli Rock Festivali çerçevesinde ülkemize gelecek olan Soulfly grubunun son albümü Omen, 25 Mayıs'ta Roadrunner Records etiketiyle piyasaya sürülmüştü. Elimde albümün sınırlı sayıda basılan kopyasından (limited edition) mevcut, 14 parçalık bu versiyonun standart versiyondan farkı ise 3 ekstra parçaya sahip olması.

 Kısa ve öz!

Albümün en güzel özelliklerinden birisi kesinlikle kısa parçalara sahip olması. Asla 4 buçuk dakikayı aşmamışlar. Dinlenebilirlik açısından oldukça güzel bir durum bu. Neticede thrash + core + punk atmosferinde daha uzun parçalar dinleyenleri boğabiliyor. Her ne kadar işin içinde Cavalera ve tecrübesi yer alıyorsa da bu artıların yanında
albüm de öyle muhteşem figürler sunmuyorlar, albümün yarısından çoğunda standart pena vuruşlarıyla aynı sesi duyacaksınız, bunun garantisini veriyorum. Tüm bu sade yapının yanında yüksek kaliteli bir sound kulaklarınızda fink atmak için pusuda bekliyor. Yüksek temponun son parçaya kadar hiç düşmediği "tireşkorikpank" (Her ne kadar şu an uydurmuş olsam da bu tarzın patenti şahsıma aittir, Soulfly kesinlikle en iyi örneğidir, aradakalmışlığın simgesi) bir albüm olmuş.

Parçalara geçelim...

Albümü tak, parça çalsın , "Bu ne lan,bu parça yarım!!!" diye isyan et, sonra "hmm, öyle başlıyormuş,tamam sakin olun gençler paniğe mahal yok" diyerek albüme kaptır kendini. "Bloodbath & Beyond" kesinlikle bu şekilde başlıyor. Yüksek temposu, agresif punk/thrash yapısıyla hızlı bir şekilde albüme zıplamamızı veya albümle zıplamamızı sağlıyor. Sözleri de basit yahu, nasıl şeker, bakın sözlerini paylaşayım:

"The river runs red, the sky falls in your head, the river runs red, another death ahead, bloodbath and beyond... bloodbath and beyond." Bu kadar. Bir iki söz daha var ama şarkı bundan ibaret, zaten 2 buçuk dakikalık bir ısınma turundan bahsediyoruz altı üstü.
 

Cavalera'nın kendine has ülsubu sürekli yankılanacak kulaklarınızda. Kendine has derken, sürekli kendini tekrar eden melodiler ve sözlerden bahsediyorum... Kesinlikle ritim ağırlıklı bir albüm. Riflerin sağlam basıldığı hemen kulağınızda kendini hissettirecektir. Gitarist Marc Rizzo'nun bu konuda süper bir iş çıkardığını söyleyebiliriz. Özellikle 2 numaralı "Rise Of The Fallen" parçasında gitar konusunda ustalığını konuşturmuş. Bence parça albümdeki en iyi işlerden birisi. Bana "Omen albümünü özetleyebilir misin?" diye sorarsanız cevabım " 'Rise of the Fallen' dinle anlarsın" olur. Parçayı Cavalera'nın Sepultura'daki şahane dönemlerinden sonraki düşüşü, Conspiracy ve Soulfly ile deneyleri ve sonunda "Omen"in bizlere "nihayet güncel hardcore, thrash soundu sunuyor" dedirtmesi ile bağdaştırınca ortaya şifreli bir mesaj çıkıyor gibi.

Klasik bir Soulfly hayranı iseniz albüme ısınmanız zaman almaz, kuvvetle muhtemel ilk parçadaki o "yarısından devam ediyor ulan" dedirten atmosferi hoşunuza bile gidecektir. Eğer daha önce dinlememişseniz kesinlikle ilk seferde alışabileceğiniz bir albüm değil, ama bunun yanısıra 2. dinleyişinizde tüm parçaları ezberden takip ettiğinizi
fark edip şaşıracaksınız. Albüm bu konuda benden 10 puan aldı (ben kimsem...)

Bu durum çoğu thrash grubunun aksine daha basit bir yapıyla müziklerini icra etmelerinin bir artısı olsa gerek. Ayrıca grup kesinlikle canlı performans grubu. Zaten Cavalera önderliğindeki bir grubun sahnede neler yaptığını izlemeden ölmeyin derim. 

 Basit riflerle dolu lakin bir o kadar leziz olan diğer parçamız ise "Lethal Injection". Albümün 4. parçası ve sadece şunu diyorum,kısa ve öz!. Sonlarında Rizzo'nun soloları kesinlikle pas sökücü olmuş kulaklar için. Ayrıca parçada Prong ve Danzig gruplarından tanıdığımız Tommy Victor da gitarlarıyla parçaya renk veriyor. Orta halli temposuna rağmen parça albümün genel temposunu düşürmüyor, aksine yolda yürürken ritimlerine kapılacağınız türden. Severim öyle parçaları yahu.

Hemen kısacık bahsedeyim "Mega Doom" albümdeki 9 numaralı parça. Hakkında çok yorum yapmayacağım, ama öne çıkan parçalardan birisi olduğunu vurgulamalıyım. Ayrıca hemen ardından gelen "Counter Sabotage" geçişleri ve sololarıyla muhteşem bir iş. Parçanın orta kısmındaki aksiyonlu solo kısmı dışında çok bir numarası yok yalnız onu da belirteyim.

Kendi açımdan ilginç bir olay, albümü ilk dinlediğimde hiç gitar solosu yok gibi gelmişti, albüm 2. kez dönerken soloların bir kısmı kulaklarıma ilişti, 3. seferde artık "vay ulen Rizzo harbi yardırmış da biz duymamışız" dedim. Bunu neden anlattığımı sorarsanız, bilmem öyle içimden geldi. Şaka bir yana soloların sesini bastıran bir ritim yoğunluğu var albümde.

Mi mi mi mi mi mi mi mi mi....

Sürekli aşağı inen penalar ve kulağımızda çınlayan "mi" notası.

Albümde bu duruma 8.parçaya kadar dayanabiliyoruz ve sıkılıveriyoruz. Thrash konusunda en rahatsız olduğum konu budur. Belki de (ne yazık ki) bu eski ya da "old school thrash" vakalarının artık dinleklere yedirilememesinin sebebi de bu olmalı...
 

Dip NOT: Grind Bastard ve Omen ilişkisi...
Britanyalı death metalciler Benediction (bir zamanlar metalciydiler) 98' yılında Grind Bastard ile piyasayı alt üst etmişti, belki hatırlayan vardır. Ben bu albümü dinler dinlemez bir çok noktada o albümü dinliyor gibi hissettim. Bir zamanlar o albümle yatıp kalktığımı düşünürsek belki de saykopatik bir vaka bendeki, ama eminim iki albümü de dinlerseniz bana hak verirsiniz.

11. Parça "VII" ve ardından gelen devrim niteliğindeki değişim. Parçaların çoğu grubun MySpace sayfasında yayınlanıyor arkadaşlar, açıp burada bahsi geçen parçaları ve atladığım bir kaç parçayı daha orada
dinleyebilirsiniz. Ben ilk 10 parçadan dikkat çekenleri yazdım fakat o noktadan sonrasında çok güzel sürprizler sizi bekliyor. 11 parçalık standart basım CD'de mevcut olmayan o diğer 3 parça...

"VII" böylesine yüksek bir temponun ardından temizlik esnasında kulaklarınızda etrafa saçılanları süpürecek. Sağa sola zıplamanıza sebep olabilecek güçlü riflerin ardından kanepeye uzanıp tavanı izlemenize sebep olabilecek bir parça. Öyle muhteşem, progresif, cart ,curt kasıntıya girmekten zaten uzak duran grup bu parçada kesinlikle ustalığını konuşturmuş. Geçtiğimiz günlerde grupla yollarını ayıran Bobby Burns bas gitarda müthiş bir ruh yakalamış. Gitarlar, davullar... 4/4'lük muhteşem bir ensrümantal parça.

39 yaşındaki "Four Sticks" ve Soulfly.

Bonuslara gelirsek ,sanırım en güzel kısım burası olmuş albümün, Led Zeppelin parçası "Four Sticks" 39. yılında Soulfly albümünde yerini almış. Parçanın kritize edilecek pek bir yanı yok, zira Led Zeppelin parçası... Soulfly adına ise, bence damakta tadını bıraktıran bir kavırma işlemi olmuş. Bir diğer sürpriz ise Max Cavalera'nın kendi eseri olan ve duymayan az bir kitle kaldığını düşündüğüm Sepultura kavırı "Refuse/Resist". Bu parçada Cavalera'nın büyük oğlu Zyon davulları çalmış. Bu kesinlikle ilginizi çekti biliyorum,zira çocuk (17) fena dağıtmış. Boru değil adam babasının malını çalıyor (Nöey?). Bir diğer sürpriz ise Excel kavırı olan "Your Life, My Life". Bu parça tam anlamıyla albümle özdeşleşmiş. Her yönüyle albümün bir ürünü halinde sunulmuş. Kavır olduğunu bilmesek albümün ürünü sanarız. Her neyse bu parça bence çok başarılı bir thrash örneği, parçada Rizzo'nun eski tarzlara yatkın gitarları apayrı bir keyif veriyor. Max küçük oğlu Igor'u da bu parçada davullara oturtmuş. Belki de asıl sürpriz budur, o yaştaki velet davullarda süper iş çıkartmış. Burada sıpayı kayıt yaparken izleyebilirsiniz:

 http://www.metalinjection.net/tv/view/4055/exclusive-soulfly-studio-report-fall-2009-part-2

İşte bu kadar. Yenileşme yolunda adımlar atan Cavalera'nın Soulfly ile daha güncel, leziz, kendine has punk, thrash ve hafif core yapıdaki albümü bizlere işte böyle bir atmosfer sunuyor.

Yeri gelmişken, grubun bas gitaristi Bobby Burns ile yollarını ayırdığını daha önce Deli Kasap'tan öğrenmiştik ve fakat korkuya mahal yok, zira Cavalera'nın Conspiracy grubunda basları çalan Johny Chow şimdilik grubun bas gitaristi olarak görev alacak. Marc Rizzo'nun da Conspiracy üyesi olduğunu düşünürsek canlı performans namına her hangi bir şüpheye gerek yok. Ayrıca ekip bu haliyle önümüzdeki hafta Zeytinli'de de sahne alacak. 

Ben gidemesem de Deli Kasap tayfası festivalde yerini alacak. Hepinize iyi eğlenceler ulan :(

Soulfly - Omen

01. Bloodbath & Beyond
02. Rise Of The Fallen
03. Great Depression
04. Lethal Injection
05. Kingdom
06. Jeffrey Dahmer
07. Off With Their Heads
08. Vulture Culture
09. Mega-Doom
10. Counter Sabotage
11. Soulfly VII
12. Four Sticks (LED ZEPPELIN ) (Bonus )
13. Refuse/Resist (SEPULTURA) (Bonus )
14. Your Life, My Life (EXCEL ) (Bonus )

Soulfly - Omen
 



Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: