UZUNÇALAR

HIGH ON FIRE - SNAKES FOR THE DIVINE

Mert Yıldız - 22 Haziran 2010

HIGH ON FIRE - SNAKES FOR THE DIVINE

Bayanlar Baylar, işte benim için bu senenin en merakla beklenen albümü. High On Fire ve frontman'leri Matt Pike için tam bir "geç yaşta gelen başarı" durumu söz konusu. Efsanevi Sludge Doom grubu Sleep ile kısıtlı bir kitleye hitap eden ancak günümüzde her biri kült klasik kabul edilen albümlere imza atan Pike için asıl heyecanlı macera High On Fire ile başladı. Sleep'in ağır ve uzun parçalarından sıkılan Pike bu kez konserde deşarj olabileceği, daha kısa parçalar üretmeye başlamıştı. Her yeni albümle beraber High On Fire'ın parçaları yapı olarak Sludge'dan biraz daha uzaklaştı ve geleneksel Metal köklerine yaklaşmaya başladı. Bunun zirvesi bence efsanevi prodüktör Steve Albini ile kaydettikleri vahşi ve kirli epikleriyle "Blessed Black Wings" oldu. Bir önceki albümleri "Death Is This Communion" ile birlikte de artık liriklerinde barbar savaşçılardan, gizemli tarikatlardan ve antik vahşetlerden bahseden tam bir Metal grubu haline gelmişti High On Fire.

Ancak tüm bu tarz kayması meydana gelirken değişmeyen en önemli şey grubun Sludge kökenli müzisyenliği ve enstrüman tonları oldu. Slayer-vari gitar riffleri de, arpej bölümleri de, klasik Heavy Metal kısımları bir Sludge grubu tarafından çalınmakta olduklarını belli edercesine çiğ ve kirli geliyordu kulaklarımıza.

İsmi sürekli bir yükselişte olan grup sonunda Koch firması ile anlaştı, bu kez Slayer ve Metallica ile çalışmalarından tanıdığımız prodüktör Greg Fidelman ile birlikte stüdyonun yolunu tuttu ve müzikal ilerlemelerindeki bir sonraki adım sayabileceğimiz "Snakes For The Divine"ı attı önümüze.

Bu albüm ile ilgili not düşülmesi gereken iki önemli nokta var. Birincisi, artık High On Fire'ın amacının tam bir Metal grubu olmak olduğunu işaret edercesine parçaların her birinin çok daha kompakt ve direkt bir hale getirilmiş olması. İkincisi de, albümün önceki albümlere göre daha kısa ve net bir uzunluğa sahip olması. Bu albüm adeta bir plak gibi düşünülerek, plağa sığacak uzunlukta hazırlanmış.

Albümde değişmeyen başlıca şeyler ise Matt Pike'ın "yeni Lemmy" ünvanını hak ettiren kirli, alkol ve sigara yüzünden yıpranmış has Rock N Roll vokalleri, gülle gibi ağır riffler, Dez babanın muhteşem davulculuğu, ve tabii ki, slogan gibi akılda kalıcı nakaratlar… Açılıştaki muhteşem, epik isim parçasını bir kenara koyarsak, albümde 'Ghost Neck' ve 'Holy Flames Of The Fire Spitter' gibi boyun kıracak türden gaz parçaların yanında 'Bastard Samurai' diye orta tempoda seyreden, düşmanlarını acımasızca öldüren bir Samuraydan bahseden öyle bir parça var ki, dinlerken en büyük düşmanınızı önünüze koysalar muhtemelen çıplak elleriniz ve dişlerinizle parça parça etmenize ve etini yemenize sebep olur. Albümün çıkış parçası 'Frost Hammer'a ise söylenecek ne olabilir? Parçanın zirve noktası olan Matt Pike'ın üst üste 'Frost Hammer!!!' diye savaş narası attığı kısımda kalp atışları hızlanmayacak adam bence ölüdür.

Tabii ki albümde görülen bu müzikal sadeleşme eski sludge kökenli High On Fire fanlarını memnun etmeyebilir, ancak adamların seçtiği yol bu ve bu konuda saygı duymaktan başka yapılacak bir şey yok. Neticede adamlar ellerini neye atsalar mükemmel yapıyorlar ve bana göre bu senenin en iyi ve en "gerçek" Heavy Metal albümü "Snakes For The Divine". Mutlaka dinleyin!

9/10



Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: