UZUNÇALAR

Godsmack - Iv

Erdem Tatar - 30 Nisan 2006

Allah'ın Sopası Yok Diyenlere; Buyrun Distortion'ı! Amerika'nın son yıllardaki en sağlam topluluklarından Godsmack en son yayınladığı LP "Faceless" ile ününe ün katıp dağıtmadığı kıta bırakmadı! Eve dönüşlerinin ardından sessizliğe gömülen grup "IV" ile bıraktıklarından daha sağlam ancak daha karanlık bir dönüş yapıyor.

Özellikle solist Sully Erna'nın özel hayatının kendi ihanetiyle tamamen kaosa sürüklenmesi ertesi bir de geçen seneyi mahkemelerde geçirmesi en azından şahsımda grubun verdiği arayı uzatacak beklentisi yaratsa da dev bir gecikme olmadan IV adlı albüm geçtiğimiz günlerde raflardaki yerini aldı. Kapaktaki sadelik aslında albümü özetler nitelikte, Sully'nin karanlık tarafta geçirdiği günler albümün içe kapanık, kabuk bağlamış tavrını oluşturan ana öğeler. Godsmack kesinlikle şaşırtıyor, en karanlık Godsmack albümüyle karşı karşıya olmamız bir kenara, albümde dibe vuruşu hissediyorsunuz. Sevgilinin dizlerine kapanıp af dileyen, hayata isyan eden, anne şefkatine sığınan ama orada da aradığı cevabı bulamayan ve en sonunda yağmurlu bir günde, geçip giden yağmurun ardından tüm pisliklerinden arınmaya karar vermiş bir adamın kendini yıkıntılarından yeniden yaratma çabasının müzikali "IV" şarkı şarkı huzurlarınızda.
Fena halde groovy bir riff'le açılan "Livin' In Sin" kesinlikle dev bir konser hiti, aynı zamanda albümün, özellikle de Sully'nin müthiş bir dibe vurma sürecinde olduğunu gözler önüne seren bir şarkı! Enfes bir yakarış şarkısı olmakla beraber içe dönüp tüm naiflik ve biraz da korkuyla "Where Do I Begin?" diye kendi kendisine soran son derece organik bir eser! Ana riff'in duvar, pencere, kapı, çatı bırakmadan kırıp dökmeye teşvik ettiğini kesinlikle tekrar tekrar vurguluyorum! "Livin' In Sin" "Where Do I Begin?" sorusuyla biterken cevap da gecikmeden "Speak" ile yüze çarpılıyor! Sadece yüze değil tüm vücudu alıp savuran ve havada birkaç defa döndürmeden bırakmayan bir şarkı "Speak". Ayrıca albümün de ilk single'ı olan bu şarkı kesinlikle leziz bir seçim. Klibinde Sully'nin New England bölgesindeki extreme motor sporları tayfasından kankaları akrobasinin dibine vurduruyorlar. Son zamanların en Rock'N'Roll klibi kesinlikle!.

"The Enemy" güçlü girişiyle arayı hiç de soğutmadan, klasik Godsmack öfkesini cömertçe sergiliyor. Zaten "Hey Mr. Backstabbing Son of a Bitch" diyerekten giren bir şarkı kendi meşrebini ziyadesiyle yansıtmıştır kanısındayım! "Shine Down" çok hoş country bir melodiyle giriyor ve midtempo şekilde devam ediyor ki bu devam ediş albüm üzerindeki 96 ertesi Metallica etkisini ete kemiğe büründürüyor kesinlikle! Vokal renginden şarkı arası geçişlere kadar Load-Reload kokan biraz da Nickelback sosuna bulanmış leziz bir şarkı "Shine Down".
"Hollow" albümün diğer hitlerinden Bu kadar yürek burkan bir Godsmack şarkısı bu albüme inanılmaz yakışmış. Sözlerden Sully'nin özel hayatındaki bozuklukların etkilerini görebiliyoruz (Faceless turnesinde iki grouppie ile otel odasında basılması akabinde kız arkadaşının Sully beyden olan kızı Sklar'ı alıp evi terketmesi ve bunun üzerine eklenen Sully'nin 2005'te yaşadığı mahkeme krizi) Sully'nin resmen itiraf ve özür şarkısı olmuş, bu kadar kötü geçen bir yıldan sonra yapılmış şık bir Rock hareketi olarak tarihe geçecek kesinlikle "Hollow"! "No Rest For the Wicked" klasik Godsmack'in vokaliyle kaydedilen gitar efektli intro'suyla bu alışkanlığın "IV" albümünde de atlanmadığını gösteriyor. Sully Erna ve Shannon Larkin'in "piç" tavırlarını anlattıkları bu şarkı ikilinin albümdeki en sağlam işbirliği olmuş. Sağdık Godsmack dinleyicilerinin alışkın olduğu hitlerden "No Rest for The Wicked"! "Bleeding Me", "IV" albümünün belki de en sıradan şarkısı Midtempo ve alışkın olduğumuz bir Godsmack çalışması olarak albümdeki yerini alıvermiş. "Voodoo Too" ilk Voodoo'dan daha hareketli bir eser. Nedense aynı tempoda bir şarkı bekliyordum ama hareketli chorus'uyla hemen dile dolanıveren yine de tahmin edildiği gibi etnik perküsyonlarla bezenmiş altyapısıyla şık bir şarkı. "Temptation"da Godsmack bildiğimiz reçeteyi uyguluyor ve yüksek metronomlu vokaller, sert gitarlarla albümü kapamaya doğru tempoyu iyice yükseltiyor.
"Mama" albümde temposu en fazla değişen şarkılardan Akustik başlayıp slow bir solo eşliğinde ilerlerken güçlü chorus'u ile bir anda gaza getiren sonlara doğru da solosuyla gülümseten sağlam bir şarkı "Mama". Albümün kapanışı olan "One Rainy Day", kara bulutların albümün yazım aşamasında hala Sully'nin üzerinde dolandığının en somut ispatı, dinlerken hipnotize eden arkadaki ritm Sully'nin bir hayli karakteristik vokaliyle birleşince gerçekten de dışarıda yağmur çiseliyormuş atmosferi yaratıyor dinleyende. Özellikle de şu an benim yaptığım gibi gecenin köründe yarı aralık pencerenizin önünde dinliyorsanız, pencereden içeri sızıveren en ufak bir esintide yağmur mu başladı acaba diye perdeyi çekip açıveriyorsunuz.
"One Rainy Day" çiseleyen yağmur sesleriyle sessizliğe doğru adım adım uzaklaşırken Godsmack'in adından başka her şeyi mükemmel olan "IV" adlı albümü bitiveriyor...
Geride yağmur damlalarından izler bırakarak...





Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: