UZUNÇALAR

Deep Purple - Rapture Of The Deep

Sayat Ayık - 27 Ocak 2006

Deep Purple son iki albümü "Abandon" (1998) ve "Bananas" (2003) ile yakaladığı ritmi, enerjiyi "Rapture Of The Deep" ile devam ettirmek niyetinde. Hatta devamdan da öte iyice arttırmak niyetinde. Grubun beklenenden daha kısa bir arayla yeni bir albüm yapmış olması sevindirici. Bu yaz İstanbul'da verdikleri konserin tadı daha damağımızdayken kış soğuğunda içimizi ısıtmaya geliyorlar. Hoş geliyorlar

"Money Talks", "Girls Like That", "Wrong Man" ile kıvrak kalça hareketleri yaparak albüme başlıyoruz. Albüme adını veren "Rapture Of The Deep" oryantal melodiler ile niyeti iyice bozacak cinsten. Salla, yuvarlan. Diğer şarkılara haksızlık etmek gibi olmasın ama arkadan gelen "Clearly Quite Absurd" öne çıkan bir diğer şarkı. Daha önceden "Walk On" (Bananas) veya "Fingers To The Bone" (Abandon) gibi şarkıları sevmiştiyseniz bu ballad da favorileriniz arasına girecek. "Don't Let Go" ve "Back To Back": garip bir büyü var bu albümde. Son iki albümle kıyaslarsak: Daha bir rock'n roll. Caz, Funk ve Blues melodileri, ritimleri de cabası. Diğer iki albüm grubun tarzı dışı şarkıları da içeriyordu. Fakat o albümlerdeki beste kalitesi sanki daha iyiydi. Durmak yok dansa devam. Yok yok en iyisi albümü dinlerken yanınızda bir partner olsun. Yoksa tek başınıza yaptığınız o kadar figür boşa gidecek. "Kiss Tomorrow Goodbye" albümün üçüncü ağır topu. Hızlı bir parça tam bir rock'n roll klasiği. Davullarda Ian Paice yine deneyimini, tekniğini konuşturuyor. Roger Glover (bass) bildiğiniz gibi. "Jankyard Blues"da bir Steve Morse solosu var ki Ritchie Blackmore düşkünleri de bir dinlesin. Bugüne kadar adamın hakkını vermediler. Bunu görmezden, duymazdan gelmeyin bari. Klavye üstadı Jon Lord Hammond'un yerini alan Don Airey allahtan aynı tepkiye maruz kalmadı, bir solo da ondan. Arkadan yine gitarıyla Steve Morse geliyor. Oldukça eğlenceli, iyi bir şarkı. "Before Time Began", ile müthiş bir kapanış. Ian Gillan'ın sesi "Child In Time"ı söylemeye "artık" yetmeyebilir (kimin yeter ki), ama onu ayakta alkışlamak için çok neden var: biri de bu şarkı. Ne diyelim ağzına sağlık. İlk şarkı "Money Talks"da birkaç dize vardı ki ekstra dikkati hakediyordu. İliştirelim şuraya: "Para bana konuşur / Her kapıyı açar / İstediğim herşeyi bana verir / İstediğim herşeyi", "Para parayı çeker / Evet, hep geri döner / Kodesine doğru yolunu bulur / Ki orada tek başına yaşar. / Hayaletvari sessiz ortaklardır / Düzenin operatorleri / Biraz güven veren sözler söylerler, / Yoksa aslen sağlıklı olan kurbana" Son söz: Geride kalan 37 yıl söyleyeceğini söylemiş. Bize ise saygı duymak ve tüm Deep Purple albümlerini aldığımız gibi bunu da almak düşer.




Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: