UZUNÇALAR

Cryptopsy - Once Was Not

Mehmet Ekici - 30 Ekim 2005

Sevgili okur zırhını giy, pozisyon al Cryptopsy kritiği geliyor...Yok kavga etmeyeceğiz, hatta biraz dedikodu yapalım. Cryptopsy'nin son stüdyo albümünden bu yana (And Then You'll Beg) beş yıl geçti. 98'de çıkan ve kalpleri fetheden "Whisper Supremacy" ile 2000 çıkışlı "And Then ..." albümlerinde vokal yapan Mike DiSalvio abimi severdim, yani hiçbir şeyi yoksa Cryptopsy'e uyan süper bir ses rengi vardı...

Sonra ne olduysa o gitti ve yerine Martin Lacroix isimli Ingilizcesi lisedeyken hep zayıf olan bir adam geldi. İşin kötü yanı İngilizceyi liseden sonra da düzeltememiş olmasıydı. Neyse biz bu kişiyi live albüm "None So Live" da dinledik, siz beğenmiş olabilirsiniz belki ama benim en sevdiğim Cryptopsy parçası olan "Cold Hate, Warm Blood" un sözlerini ucu ucuna yetiştiren bu yavaş çeneli adamı pek gözüm tutmamıştı zaten. Sonra bir gün dediler ki eski vokalist Lord Worm geri döndü, kimi sevindi kimi olmaz dedi, çünkü Lord daha önce Cryptopsy'de vokal yapmış sonra ayrılmıştı. Gruba döndüğünde verdiği röportajlarda anladık ki, eski günlerde parasızlıktan grubu bırakmak zorunda kalmış, yıllar sonra vokalsiz kalan gruptan baterist Flo Mounier Lord'u bir gün evine çağırmış, "gel yeniden bize" demiş. Bunun üzerine "Bak Flo, biliyorsun eski olayları, bana parayı gösterin, gruba girince grup hayatım oluyor, bununla geçinebilmeliyim" demiş. Flo ise "Şu oturduğum eve bir bak..." demekle yetinmiş. Ve sonrası bilinen hikaye. Ben demiştim dedi kodu yapacağız diye, siz şaka mı sandınız?
Gelelim asıl konumuza "Once Was Not". İtiraf etmeliyim, albümün sounduyla ilgili sıkıntılar olduğunu düşündüm ilk başlarda. Çalanın Cryptopsy olduğu kesin ama kaydı Türkiye'de falan mı yapmışlar diye soruyorsunuz kendinize. Enstrümanların hepsi rahat duyuluyor ancak kompozisyon hatalı gibi geliyor. Ama bir süre sonra bunun grubun seçimi olduğunu düşünmeye başladım. Albümü dinlerken sanki grubu girmiş stüdyoda izliyormuşsunuz gibi bir his oluşuyor içinizde. ( Bu hissi veren başka albümlerle de karşılaştım, sanırım hepsinden nefret etmiştim! ) Bir süre daha dinledikten sonra bunu sevmeye başladım, çünkü bu sound Lord Worm'un vokal sitilini garip bir biçimde tamamlıyor. Bilmeyenler için Lord Worm diğer vokallere göre daha fazla scream vokal kullanıyor, ve daha değişken bir tarza sahip. Albüm "Lumnium" isimli bir introyla açılıyor bu intronun ardından bir Empyrium albümü falan çıkmasını bekliyorsunuz, ama ikinci parça daha çok "al sana Cryptopsy, al sana Lord Worm, al sana Flo Mounier" kıvamında.
Alex Auburn ve Eric Langlois'ın  birbirini çok iyi tamamlayan bir gitar - bass ikilisi olduğunu ve Jon Levasseur olmadanda işlerin yürüdüğünü görüyoruz. Flo Mounier alıştığımız gibi, inanılmaz. Ta ki üçüncü parça "Carrionshine" ın 47. saniyesine kadar. Ben o ritmi bir insanın atabileceğine inanmıyorum, Flo Mounier gözümün önünde çalsa yine inanmam sanırım rüya gördüğüm düşünürüm. Albümde en sevdiğim parça dördüncü sıradaki "Adeste Infidelis" Ortalarındaki Fransızca bölüm, "vokalistin kafası çalıştıktan sonra her dili kullanmak mümkündür" tezlrini güçlendiriyor. Albüm için Cryoptopsy'nin gerçekten uğraştığını rifflerden, düzenlemelerden hissediyorsunuz.
Ama bu albümü tavsiye edermiyim, bilmiyorum almadan önce bir dinleyin, sound size belki çok itici gelebilir. Ama Cryptopsy tekniğine, müziğine, tadına duyulan açlıkta başka türlü dindirilmez diyip bu kritiği bitireyim yoksa asla bitmeyecek.
Albümden "Adeste Infidelis"in mp3'ümü indirmek isteyenler şöyle buyursun;
Adeste Infidelis




Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: