UZUNÇALAR

Anti-flag - For Blood And Empire

Sayat Ayık - 31 Ağustos 2006

Müzik hayatına başladığı 1993 yılından beri; aşırı dinciliğe, milliyetçiliğe ve faşizme karşı koyduğu tavırla hatırı sayılır bir kitleyi arkasına alan güzide punk gruplarından Anti-Flag. İlk albümünü çıkarttığı 1996 yılından bu yana yaptığı her albüm ses getiren grup, yer aldığı "Rock Against Bush, Vol 1" (2004) albümünde de özellikle şarkı sözleriyle derin etki yaratmıştı.

Bu dört Amerikalının enerjisi bitmek tükenmek bilmiyor.
Yedinci Anti-Flag albümü "For Blood and Empire"da görüyoruz ki: geride kalan on yılı aşkın süre; tavırlarından hiçbir şeyi eksiltmediği gibi yaratıcılıklarını köreltmek için de yeterli olamamış. Nerede ters giden bir şey varsa Anti-Flag'i orada "Hey! Neler oluyor?" diye söylenirken bulabilirsiniz. Grubun soundu 90 sonrası popüler punk topluluklarının aksine çok daha sert. Hardcore da değiller. Heavy metal'a göz kırpan sololarla, sound konusunda ne kadar yumuşak ne kadar sert olması gerektiğini iyi bilen tarz seçimiyle elemanlar takdiri hak ediyorlar. Yazdıkları şarkı sözleriyle de geçmişin küllerini yer yer yeniden yakıyorlar (bkz. 77 punk devrimi).
"I'd Tell You But..." ile hızlı başlıyoruz. Şarkının enerjisine kayıtsız kalmak olanak dışı. Grupla beraber haykırarak şarkıyı söylüyoruz. "The Press Corpse", girişteki kadar etkili olamasa da yine de enerjik bir parça. "Emigre", ağır aksak şarkılardan, özellikle vokallerin ve ritimlerin etkisiyle sürükleyici bir yapıda. "The Project For A New American" albümün melodik ve şarkı sözleri en acımasız olanlarından.
"Hymn For The Dead": burada da görüleceği üzere basit akorların üzerine şahane sololar ve yan enstrümanlar koyarak zaman zaman art-punk havası veriyorlar kendilerine. "This Is The End (For You My Friend)" ağır aksak ve yine ritimleriyle etkili. Grubun bu tarz besteleri istemdışı vücut hareketlerine sebep olabilir, telaş yapmayın. "One Trillion Dollars" albümün ballad niteliğindeki şarkısı. "State Funeral", 80'lerin thrash soundunu hatırlatan oldukça sıkı bir şarkı. "Confessions Of An Economic Hitman", ise albümün en iyi melodik şarkısı. "War Sucks, Let's Party!" için 2000 sonrası patlayan yeni nesil rock'a ve alternative müziğe Anti-Flag katkısı diyebiliriz. "The W.T.O. Kills Farmers" bir başka ritim-vokal şaheseri. "Cities Burn" albümün bir diğer serti, fakat yeteri kadar etkileyici değil. "Depleted Uranium Is A War Crime": albümün sonu için seçilmiş bu parça, tam bir savaş karşıtı manifesto.
"I'd Tell You But...", "Emigre", "Hymn For The Dead", "This Is The End (For You My Friend)", "Confessions Of An Economic Hitman", "War Sucks, Let's Party!", "Depleted Uranium Is A War Crime" özellikle öne çıkanlar.
Amerikan hayat tarzını, medyayı, Beyaz Sarayı, Amerikan Hükümeti'ni sorgulayan, savaşa karşı çok net bir tepki koyan grubun; yazdığı sözlerle yine muhafazakarları rahat bırakmayacağı ve uykularını kaçıracağı kesin. On üç şarkıdan oluşan enerjik, eğlenceli, dinlemesi zevkli bu albümü punk severlerin kayıtsız şartsız arşivine eklemesi gerekir.




Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: