Türkiye'de rock adına bir şeyler yapan hemen her müzisyenin riayet ettiği Van İçin Rock etkinliğinde yaklaşık 500 000 TL toparlanıp Türk Kızılay'ına bağışlandı.

Organizatörlerin kötü niyet taşımadıkları belliydi; her daim bir şeyler yapmak hiçbirşey yapmamaktan evladır.
Nitekim; Kızılay gibi yolsuzluğa batmış bir kurum da olsa, devlete sıfırın altında güvenimiz de olsa hem telefon mesajları yoluyla hem de bu konsere iştirak ederek biz de destek verdik Van İçin Rock'a.
Van depremi, ülkemizde yıllardır varolan ancak şimdiye kadar hep hasıraltı edilen iki birbiriyle bağlantılı sorunun da tüm Türkiye çapında yeniden sorgulanmasına vesile oldu:
Bir: ırkçılık sorunsalı.

Malum ırkçı mevzuları bir kere daha deşmeyeceğim, insanlığın en büyük kanseri ırkçılık en az batıdaki kadar bizim ülkemizde de köktenci bir tabana sahiptir. Siber dünyadaki leş kokulu faşizm ve televizyonlardaki "faşizm doktorası yapmış" kifayetsiz muhterisler test ettiler; onayladılar.

Yolda gördüğü siyahi insana "yamyam", oturduğu evlerin harcını karmış inşaat işçisine "terörist", dokunmaya kıyamayacağınız kızcağızlara giydiği eteğinden dolayı "fahişe" yakıştırması yapmakta beis görmeyen ırkçı zihniyet ile her daim bağlantılı diğer sorunun mahiyeti ise "aptallık" idi.

"Rockçılar'ın Van'daki depremzede yurttaşlara uzatmaya çalıştığı yardım elini hor görmeye çalışan sersem adamın hali pür melali" değil konumuz.

Asıl şaşırtıcı olan, işte bu adamın yazısını eleştirel bir dille cevaplayan sevgili dostumuz Tolga Akyıldız'ın makalesine karşı gösterilen "dost tepkileri" ve algıdaki kapasitesizlik sorunudur.

Kimse bana sanki bu durum "münferit"miş gibi ya da Ergenekonesque bir dille söyleyecek olursak "sehven" bir dil sürçmesi olduğunu söylemesin. Çünkü sayısız mürekkep yalamış insan "Rockçılara dil uzattığı gerekçesiyle"(!) Tolga Akyıldız'a da hakarete varan laflar sarf etmişlerdir.

Bu naif insanlar okuduklarını anlamışlar ancak tamamen yanlış anlamışlardır. Bir hakaret olarak söylemiyorum, tamamen bir tesbit olarak dile getirmek istiyorum ki bu bir aptallıktır.

Bana elim bir olayı hatırlattı bu tepkisellik, Hrant'ın katledilişini.

Çünkü bu ülkede hala azımsanmayacak sayıda insan Hrant'ın "Türk düşmanı"(!) olduğu gerekçesiyle katledilmesine sempatiyle bakabilecek kadar izandan yoksundur.
Van depremi en az ırkçılık sorunu kadar bu sorunun da vehametini tekrar hatırlatmıştır; aptallık sorununu.

Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: