MÜZİK ODASI

Hakkı Yenilmiş Plaklar & Topluluklar Serisi (2)

Murat Arda - 5 Mayıs 2006

Geçtiğimiz Deli Kasap sayılarında "hakkı yeterince verilemeyen", değeri bilinmemiş, "tu kaka edilmiş" yahut çıktığı dönemde ses çıkarsa da içerik ve prodüksiyon açıdan görece saf, die-hard fanlar açısından ise "karizmatik" öğeler taşıyan toplulukların yine ayrıksı tadlar içeren LP'lerini bahis konusu yapmaya başlamış ve ilk olarak Sacred Reich'in 1990 tarihli "The American Way" uzunçalarını mercek altına yatırmıştık. Şimdi sıra özellikle İstanbullu "metalkafalar"ın seksensekiz-doksanbeş seneleri arasındaki periyotta kafasını meşgul eden –benim gibi bazılarının hala elbette- gruplardan DRI (Dirty Rotten Imbeciles) ve onların '88 çıkışlı albümü "4 Of A Kind"a geldi.

İşbu uzunçaların bir diğer önemli özelliği de arkadaşlar, kendisini daha sonra "Thrash Zone" albümünde de gösterecek olan bir "müzikal konsept önerme" çalışması olması. Şöyle ki, ilk ortaya çıktıkları seksen iki senesinden bu yana DRI'ın bir "Heavy Metal & Hardcore müzik türü fabrikası" misali üretimlerde bulunması ilgi çekici. Speed, Thrash, eskiokul, Metalcore, Grindcore, Crossover; bütün bu genellemelere girebilecek ve sözkonusu türlerde müzik üretimi yapan grupların tümüne esin kaynağı olmuş bir topluluk; DRI.

Slayer elemanları mesela DRI fanıdır. Sonra The Exploited gibi okul olmuş gruplar da Filhakika; bizim Türk grubu Nitro'ya da esin kaynağı olmuş "Öküz Soundlu Punk Metal"in mucidi DRI'dır desek yeridir; çünkü bu soundu analiz etmek gerekirse Exploited, Slayer ve benzeri gruplardan DRI'ı ayıran konsepti içeren "Punk-Metal-Hardcore" elementlerinin hepsine birden gerçek anlamda sahip olabilen yegane gruplardandır DRI diyebiliriz. (The Exploited'in öküz soundlu Punk olduğunu söyleyebilirsiniz ama asla Metal değildirler keza Slayer'ın da Punk esintisine rağmen Metal dışında algılanamayacağı gibi. Ha derseniz ki Suicidal Tendencies bu bağlamda değerlendirilemez mi; doğrudur soundları Punk ve Metaldir ama heyhat; onlar da "öküz" kelimesiyle yan yana gelemeyecek kadar "hassas" göçmen çocuklarıdır!!!)

Bu kadar kelamdan sonra hadi, bir İlkokul talebesinin anlayabileceği bir dilde söyleyeyim; nedir bu DRI?


Slayer, ST ve diğerleri elbet "Baba" gruplardır ve fakat DRI "Babaların Babası"dır!


Çiğ ve bakir müzik seven kardeşlerime DRI ekolü ile tanışmak için edinecekleri ilk çalışma olarak "Four Of A Kind" albümünü öneriyorum. Yaşadığımız "gruplar ve müzik türleri hiperenflasyonu çağı"nda köklere dönmek elzem değil midir? "Müzikal varyasyon çöplüğü"nden "müzik gıdası"na uygun olabilecek bol "gitar proteini", "davul Çinkosu" ve "bass gitar potasyumu" içeren "posalı" grupları nasıl keşfedeceğiz? Bana göre bu tip "faydalı enzim" içeren grupların önde gidenlerinden biri olan DRI'ın –örneğin bir 4 Of A Kind albümünü dinlediğinizde- müziğinde zamanın sınırlarını aşan bir "yeni"lik, bir "eskimeme" durumu yakalabiliyorsak ruhun lezzetli gıdasını aldık demektir.


(Bu arada bir daha karnım açken müzik yazısı yazmamaya karar verdim.)


Selam ve dua ile; Hoşçakalın.




DRI - FOUR OF A KIND

DRI, "Four Of A Kind" albümünde en sevdiğim şey plağın çiğliği. Yani adamlar adeta "lan s*kerim stüdyo oyununu; yerim prodüksiyon numaralarını al bak; buna leş eskiokul Hardcore-Metal denir; bu böyle çalınır!" dercesine ham, atak, tangırtılı, cozurtulu (özelikle bass gitar sempatizanlarının bass gitarın klavyesinden gelen parmak ve "sürtünme" seslerinden orgazmik tadlar aldığına eminim; hastasıyım) bir soundla kaygısız bir şekilde kıç tekmelemeleri. (Suit&Tie Guy'daki sound bu açıdan çok çarpıcı!)



Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: