MÜZİK ODASI

Celebration Day... Ya da Zeppelin Agalar Neyi Kutluyor...?!

Veysel Barışsever - 19 Kasım 2012

"CELEBRATION DAY"

"...YA DA ZEPPELIN AGALAR NEYİ KUTLUYOR...?!"

Celebration Day... Ya da Zeppelin Agalar Neyi Kutluyor...?!

   Çok fazla bir zaman geçmedi aslında aradan...12 Eylül 2007 tarihinde yapılan bir basın açıklaması ile,1947 yılında kurulan ve müzik dünyasına 60'lı yılların sonlarına kadar Ray Charles,Aretha Franklin,Ella Fitzgerald,Miles Davis gibi isimleri,70'lerin başlarından itibaren ise Frank Zappa,Stevie Wonder,Rolling Stones,Led Zeppelin,Genesis ve Yes gibi daha ziyade rock tarzındaki sanatçı ve grupları kazandıran Atlantic Records adlı plak şirketin sahibi merhum Ahmet Ertegün'ün anısına (1923-2006) konser düzenleneceği bildirilmişti. Konser tarihi 26 Kasım 2007 ve yeri Londra'nın The O2 (Oksijen) Arena'sı olarak belirlenmişti. Konserin headliner'ı efsanevi İngiliz rock grubu Led Zeppelin'in olacağı ve konserden elde edilecek tüm gelirin ABD,İngiltere ve Türkiye'de okuyan üniversite öğrencilerine burs veren Ahmet Ertegün Eğitim Vakfına bağışlanacağı açıklanmış; bu haber müzik dünyasında bomba etkisi yaratmıştı.

   Yaratmasına yarattı da biraz tüm bu olup bitenlerin evveliyatına da baksak hiç te fena olmayacağının kanısındayım. Gerçi Deli Kasap okurlarının % 95'ine Led Zeppelin ve Ahmet Ertegün'ün kimler olduklarına ve aralarındaki ilşkilere dair açıklamalar yapmam yersiz olduğunu düşünsem de geri kalan %5'i için birkaç detay yazmadan geçemeyeceğim...

Led Zeppelin,gitarda Jimmy Page,vokalde Robert Plant,bas gitarda John Paul Jones ve davulda John Bonham; nam-ı diğer "Bonzo" tarafından dört kişilik grup olarak 1968 yılında kuruldu. Kendi adlarını taşıyan ve rock tarihinin önemli kilometre taşlarından biri olan debut albümlerini Londra'nın Olympic Studio'sunda Ekim 1968 yılında kaydettiler. Grubun tek ve yegane menejeri Peter Grant, albümün demo kayıtlarını alır almaz soluğunu New York'ta bulunan Atlantic Records'ta alır, Ahmet Ertegün ve ortağı Jerry Wexler daha albümün ilk birkaç parçasını dinler dinlemez grup elemanlarını hiç tanımadan,hemen evet deyip 5 yıllığına çok sıkı bir kontrat imzalayıp ,Plak şirketinin tarihçesinde daha önce hiç bir gruba verilmeyen 200 bin $'lık avans verilmiştir.İşin ilginç tarafı bu yüklü miktar sadece birkaç ay önce ilk olarak çaldıkları gece külübünde toplamda aldıkları para miktarı 150 Pound olan gruba verilmiştir...Hayatın cilvesine bakar mısınız Tanrı aşkına...?! Atlantic yetkililerin bu denli çabuk karar vermelerinin bir nedeni de ünlü şarkıcısı Dusty Sprinfield'in tavsiyelerine kulak asmalarından ileri geldiği bilinmektedir.Albüm 12 Ocak 1969 yılında Atlantic Records tarafından ABD'de ve aynı yılın 31 Mart'ında da İngiltere'de yayınlanmıştır.Toplamda 2 haftalık bir zaman zarfı içersinde kaydı ve miksi yapılan ve 36 saatlik stüdyo çalışmasının ürünü olan albümün Jimmy Page'e maliyeti 1782 Pound civarında olduğu bilinmektedir.Albüm satışından elde edilen gelir 3,5 milyon Pound civarında olduğunu düşünürsek kar marjının yapılan masrafların 2000 misli olduğunu görebiliriz.Albümün prodüktörlüğünü Jimmy Page'in kendisi üstlenmiş ve kayıtlarda kullanılan yeni teknolojiler sayesinde o güne kadar hiç rastlanmayan ses kalitesi ve derinliğine ulaşılmıştır.Blues kökleri ile rock'ın harmanlandığı albüm parçaları hard rock ve heavy metalin ilk habercileri olmuştur.Araya serpiştirlmiş akustik Folk ve Kelt melodileri albüme büyük bir derinlik sağlamıştır.Albüm,Rolling Stones dergisinin hazırladığı "Tüm Zamanların En İyi 500 Albümü" listesinde 29. sırada yer almıştır.

Celebration Day... Ya da Zeppelin Agalar Neyi Kutluyor...?!


   Çıkış albümlerini yine 69 yılında yayınlanan Led Zeppelin II takip etmiştir.Sırasıyla 70 yılında Led Zeppelin III,71'de Led Zeppelin IV,73'te Houses of the Holy,75'te Physical Grafitti,76'da Presence ve 79'da In Through the Out Door adlı albümler yayınlanmıştır.Grup, 75 yılı albümü Physical Grafitti'den itibaren çalışmalarını kendi plak şirketleri Swan Song üzerinden yayınlamaya başlamıştır.Bu süre zarfı içersinde Led Zeppelin "The Biggest Band in the World" ünvanına ulaşıp Deep Purple ve Black Sabbath grupları ile birlikte Hard Rock ve Heavy Metal'in öncüleri haline gelmiştir.Yine Rolling Stone dergisi kendilerini "tartışmasız rock tarihinin en uzun soluklu gruplarından biri" olarak tanımlamıştır. "Stairway to Heaven"ın yanı sıra en popüler parçalarından bazıları: "Rock and Roll", "Black Dog", "Heartbreaker", "Living Loving Maid", "Immigrant Song", "Kashmir","Since I've Been Lovin' You", "Dazed and Confused", "Misty Mountain Hop", "Whole Lotta Love", "Communication Breakdown", "Achilles Last Stand", "Fool in the Rain", "Moby Dick", "When the Levee Breaks", "No Quarter", "Good Times, Bad Times" ve "The Song Remains The Same" dır.Grubun her çalışması yenilikçi yapısıyla müzikseverlerin dikkatini çekmiştir.Rock'N'Roll'dan Jazz'a,Country'den Funk'a,Soul'dan Reggae'ye geniş bir müzik yelpazesinde yer alan icraaları Dünya Chart'ların hep üst sıralarında yer almıştır.Konserler,albümler birbirini izler ve başarı perisi hep grup üyeleri tarafında gibi gözükür taaa ki 24 Eylül 1980 yılının sabahına kadar. Davulcu John Bonham grup asistanı tarafından alınıp prova yapmak için stüdyo yoluna koyulmuşken yol üzerindeki cafe'ye kahvaltı yapmaya uğramışlardır.Bonzo,jambonlu sandviçini yaklaşık 0,5 lt. votkaya meze yapmış,gün boyunca da bütün prova boyunca içkiye epey abanmıştır.Gece geç saate kadar süren provalar neticesinde grup elemanları Page'in evine gecelemeye gitmişlerdir.Ertesi gün öğleden sonra saat 1:45'te grubun tur menejeri ve John Paul Jones Bonzo'yu yatağında ölü olarak bulmuşlardır.Yapılan otopsi sonucu Bonzo'nun kendi kusmuğunda boğulduğu tespit edilmiştir.Şu müzisyen,özellikle RockStar tayfasında hayatları saçma sapan ölümlerle son bulan o kadar insan var kı...şaşılası birşey...! Para,şöhret,her türlü imkanın var kardeşim...daha ne istiyorsun ?! Ama yok yerinde rahat durmaz bunlar...! Sonra da bizlere,müzikseverlere üzülmek düşer !

Celebration Day... Ya da Zeppelin Agalar Neyi Kutluyor...?!


   Ortalıkta Bonzo'nun yerine gruba Cozy Powell,Carmine Appice,Barriemore Barlow,Simon Kirke veya Bev Bevan'ın alınacağı söylentileri dolaşırken 04 Aralık 1980 tarihinde altına Led Zeppelin imzalı "Arkadaşımız olmadan olduğumuz gibi devam edemiyeceğimize karar aldık !" yazısı olan bir basın bildirisi yayınlanır.Geride kalan grup elemanları son 9. stüdyo albümlerini Bonzo'nun ölümünden 2 yıl sonra yani 1982 yılında "Coda" adı altında yayınlarlar.Bu albümde daha önceki albümlerde yer verilmeyen parçalar yer almıştır.

   Eveeet işta boyla...! İlerleyen yılarda Page,Plant ve Jones kah solo,kah aralıklarla beraber çalışmalarına devam ederler.Hatta 85 Live Aid ve birkaç etkinlikte daha rol alırlar...Ancak bu performanslar ne grup elemanlarını ne de Zeppelin severleri nedense pek tatmin etmez...ve işte Bonzo'nun ölümünden ve grubun dağılmasından tam 27 yıl sonra Led Zeppelin'in sahne alacağı Ahmet Ertegun Tribute konseri ilan ediliyor...Böyle bir haber nasıl olur da Müzik Dünyasında bomba etkisi yaratmaz...?! Üstelik davulda da Bonzo'nun kendisi gibi davulcu oğlu Jason var !

Celebration Day... Ya da Zeppelin Agalar Neyi Kutluyor...?!


   İlk başta da yazdığım gibi konser tarihi 26 Kasım 2007 olarak belirlenmiştir...ancak Page sol elinin küçük parmağı'nı kırınca konser 10 Aralık 2007 tarihine ertelenir.Heyecan had safhada...! Internet kaynıyor,radyo-televizyon kütürdüyor,müzik yayınları durdurak bilmez oluyor..."Acaba bu birlikteliklerinden sonra bir Dünya turuna çıkmazlar mı...?! Eski günlerdeki gibi ortalığı kasıp kavurmazlar mı...?!" diye...Biletler internet üzerinden çekiliş usülü satışa sunulur...ve ne olur bilir misiniz ?! Londra'nın 18 bin kişilik seyirci kapasiteli "The O2 Arena"sına girebilmek için 20 milyon başvuru yapılır...! Bu etkinlik 2009'da "Bir Müzik Konseri İçin Yapılan En Çok Başvuru" dalında Guiness Dünya Rekorları kitabına girer !

   Ve 10 Aralık 2007 gelip çatar...The O2 Arena hınca hınç dolu,babalar sahnede,TV kanalları haberi yayınlamak için birbiriyle yarışıyor...Konser estanteneleri hemen internete düşer,tartışmalar kızışıyor...ve...o kadar...! Evet o kadar...! Eminim benim gibi Zeppelin sevenler konser sonrası günlerce,haftalarca,aylarca Youtube'a girip bakmıştır yeni bir haber yok mudur diye...! Hatta amatör kamerayla yapılan çekimler de birbir kaldırıldı Youtube'tan ! Bu işte kesin bir bit yeniği olmalıydı ! Bu büyüklükteki olay böyle basit sonuçlanmamalıydı ! Hal böyle olunca reunion spekülasyonları tavan yapar ! Page,Jones ve Bonham bir Dünya turu ve bunu müteakip yeni bir Led Zeppelin projesi üzerinde çalışmalara istekli olduklarını beyan ederler,Plant ise o esnada Alison Krauss hatunuyla olan turuna devam eder ve Eylül 2008'de gurupla herhangi bir kayıt veya tur mevzuusuna kesinlikle girmeyeceğini açıklar.Oldu mu şimdi Robert agam...?! Tüm ümidimizi kursağımızda bıraktın yahu...! Müzik dergilerinde verdiği röportajlarda da Led Zeppelin konusunu açmamayı tercih ettiğini sürekli ima eder,"Reunion meselesini tartışan sitelere takılacağınıza Playboy'a takılın...Orada daha akıllıca şeyler yazarlar !" diye de dalgasını geçer habire...Kanser edersin sen adamı Robert agam...harbiden...! Dünya gözüyle bir Led Zeppelin reunionu sayende göremiyeceğiz anlaşılan ! Geri kalan grup elemanları onsuz yola devam etme kararlılığını gösterip yerine vokal aradıklarını hatta Steve Tyler ve After Bridge grubundan Myles Kennedy gözdelerinin arasında olduklarını beyan ederler.

   Gel zaman git zaman aradan tam 5 yıl geçer.Geçtiğimiz Eylül ayının 21'nde Youtube'a "Celebration Day Press Conference (London 9/21/12)" diye bir video düşer...ve işte o zaman herşey kabak gibi ortaya çıkar.Halbusi Zeppelin agalar "Ahmet Etegün Tribute Concert"inin tamamını video kaydına almışlar ve film haline getirmişler.Adını da "Celebration Day" koymuşlar ! Ekim ayının başında da Dünya'nın 40 küsür ülkesinde sırayla vizyona sokacakları haberini verirler.Ooooooohhhh...yeme de yanında yat...;) Ben buna haber derim işte...! Bu 40 küsür ülkenin arasında zaten Rusya olmasaydı hır çıkardı zannedersem.Zira Rusya genelinde ve özellikle Moskova'da klasik rock grupların çok vefakar dinleyeci ve izleyecisi vardır.Hangi rock konserine gitseniz salonlar tıklım tıklım.Berlin'le birlikte aynı gün,yani 17 Ekim 2012'de bir geceye mahsus 2 sinema salonunda 3 matine olarak gösterime girdi film.Bildiğim kadarıyla film Türkiyemizi pas geçti...:( Son birkaç yıldır gittiğim bütün konserlere büyük oğlumu da yanıma alırım.Filme de beraber gittik...:)

Filmin toplam süresi 124 dakikadır.İki kere bis'e çıkmalarıyla beraber toplamda 16 parça icra ediyorlar.Konserin açılış parçası 69 yılı "Led Zeppelin"debut albümünün de açılış parçası "Good Times Bad Times" olmasını çok manidar buldum doğrusu...;) Yani "Herşey bununla başladı !" der gibiydiler Zeppelin agalar.Parçaların geri kalan sıralaması aşağıdaki gibidir :

2. Ramble On
3. Black Dog
4. In My Time of Dying
5. For Your Life
6. Trampled Under Foot
7. Nobody's Fault But Mine
8. No Quarter
9. Since I'be Been Loving You
10. Dazed and Confused
11. Stairway to Heaven
12. The Song Remain the Same
13. Misty Mountain Hop
14. Kashmir
First Encore :
15. Whole Lotta Love
Second Encore :
16. Rock and Roll

Çalınan setlist'in özelliklerinden birisi Bonzo'nun ölümünden önce yayınlanan son 79 yılı "In Trough the Out Door" albümünden hiç bir parçayı içermemesidir.Bir diğer özelliği de Led Zeppelin tarinde bir ilk'e imza atılmasıdır.Şöyle ki...Ramble On ve For Your Life parçaları ilk bu konserde çalınmıştır!

İnsanın filmi izlerken canlı konser izliyormuş gibi bir duyguya kapıldığını bilmem anlatmama gerek var mı ? İlk parçada sesin biraz kısık olduğunu farkedince biz dahil bütün salonun ıslık çalmaya başlamasıyla operatörün sesi köklemesi bir oldu...:D...Ramble On başlamıştı ki tıklım tıklım sinema salonu tempo tutup hep bir ağızdan şarkı sözlerini söylemeye başlamıştık bile.Büyük ekran,dibine kadar köklenmiş Dolby Surround Ses Sistemi...daha ne olsun ?! Sahnedeki elemanlardan daha önce sadece Ağustos 1989'da 1. Moskova Müzik ve Barış Festivalinin onur konuğu olarak Jason Bonham'ı ve Temmuz 2011'de gene Moskova'da Robert Plant'ı canlı olarak izlemiştim.Jason'a bir diyeceğim yok...baba mirasının hakkını %100 veriyor...ama Robert agaya gelince işler değişiveriyor.Setlistindeki Zeppelin parçalarını öyle tanınmaz şekile sokuyor ki neredeyse nakarata gelinceye kadar hangi şarkıyı söylediğini anlamakta güçlük çekiyorsun."Ulan böyle Ramble On mu olur ?!" diye söylenip durdum.Aslında aganın herdaim yenilikçi kişiliği bir bakıma burda güzel iş görüyor ama orjinale sadık kalınmasının taraftarıyımdır yahu...hele mevzuu-bahis olan Led Zeppelin parçaları ise ! Neyse biz gene "Celebration Day"imize dönelim...;)

Sahnenin arkasındaki hayvani boyutlardaki dev ekran projeksiyonları,ışık gösterileri,profesyonel kamera çekimlerine amatör kamera çekimlerini de araya serpiştirmeleri filme (konsere) apayrı bir hava vermiş doğrusu.Dazed and Confused'te Page aganın keman yayı yardımıyla gitarını çalarken etrafında oluşturulan lazer gösterisi eşi görülmemiş birşeydi desem fazla abartmış olmam sanırsamsa.

11. parçaları Stairway to Heaven bittiğinde Plant aga,elini ve bakışını göklere yönlendirip; "Hey Ahmet, we did it!" dedi...ve işte bu estantane konserin en can alıcı anlarından birisiydi bence.Ne demek istediğini bir kendisi bilir tabe ki de...ben sanki "Bir daha bizleri bir araya getirmeyi başardın !" demek istediğini satır aralarında okudum.Bir de şu var tabe ki...Ahmet aga zaten en başta yapacağını yapmış.Hiçbir sanatçıya vermediği avansı kendilerine vermiş güvenip.Bu davranışı aslında Ahmet Ertegün'ün ne kadar ileri görüşlü bir müzik ve iş adamı olduğunun ıspatıdır.Ahmet Ertegün'ün biyografisini merak edenler Wikipedia linkinden okuyabilirler : http://en.wikipedia.org/wiki/Ahmet_Erteg%C3%BCn. Her ne kadar 1986 yılında Bodrum'da Ahmet Ertegün ismiyle ilk tanışma anım bana tatsız anıları anımsatıyor olsa da gurbet ellerinde,Dünya Müzik Piyasasını şekillendirmiş bir soydaşım olarak kendisiyle gurur duydum o an açıkçası.Tabe o tanışma faslı bir başka hikayenin konusudur...;)

Bu arada konser film tam gaz devam ediyor haliyle...Konserde miyiz sinemada mıyız artık salon olarak topyekün kopuşlardayız...Çığlıklar,alkışlar,ıslıklar...Kim ne derse desin Led Zeppelin apayrı bir gezegendir kanımca...Dört birbirine oldukça zıt kişiliklerin 3 alet ve vokalle ortaya koydukları bileşim sizleri uzayın sonsuzluğuna bir alıp götürüyor...dönmek bilemiyorsunuz...ama istemiyorsunuz da zaten...sonsuza kadar orda kalasınız var çünkü,burdaki olumsuzluklardan arınarak...Ama uzay gemimizin yakıtı bittikçe geri dönüp acilen tekrar yükseklere havalanıyoruz...kimsenin olmadığı sadece sizin ve Led Zeppelin müziğinin hakimiyetini sürdürdüğü alanlara...Haliyle "Bu agalar bu yaşta bu haldeyse gençliğinde canlı izleseydik herhalde o uzaklardan asla geri dönmezdik !" diyesi geliyor insanın.

Sahne alan agalardan yaptığı işten en çok zevk alan şüphesiz Jimmy agaydı.O mimikler,o çocuksu hareketler sanki karşında 63 yaşında bir yetişkin değil de kısa pantolonlu bir velet almış gitarı eline çalıyor...ama o nasıl çalma be aga yaaa...! Kaç defa gitar değiştirdi hesabını karıştırdım valla.

John Paul Jones'un ağız kenarına yapışmış alaycı gülümsemesine ve "Yav çocuklar çağırdı müzik yapacakmışız...çalalım da gidelim !" yüz ifadesine sakın aldanmayız.Bu multi-instrumentalist agam eskiden de üvey evlat gibi hep kenarda dururdu zaten...Zeppelin'in rhythm section'u ondan sorulur bak ! Hele klavyenin başına oturdu mu o ifadelerin hepsi kaybolur,bütün ciddiyetiyle sizi göklere uçurmaya hazır olduğu her halinden belli olur aganın.Bu arada kendisinin 1999 yılı "Zooma" albümünü henüz dinlemediyseniz ilk fırsatta dinleyeniz.Tehlike anında ilk kurtarılacak eşyalar arasında muhafaza ediniz...;) Filmin basın açıklamasında gazetecilere verdiği cevaplarla bir defa daha kalbimi fethetti aga...o ayrı.Gazeteci soruyor :"Ahmet Ertegün konseri yapılalı 5 yıl geçti.Bu filmi yayınlamak için neden bu kadar uzun süreye ihtiyaç duydunuz ?!" Jones aganın cevabı :" Zeppelin tarihinde 5 sene 5 dakkaya eşittir !" Yıkıldım !

Jason Bonham'ın davulda yaptıklarını bir kenara koyarsak Plant aga "The God of Rock'N'Roll" imajının en karizmatik hallerindeydi sahnede.Ben onu malının değerini çok iyi bilen bir tüccara benzetirim hep...ve siz o tüccardan size indirim yapmasını boşuna hiç beklemeyin ! Yapmayacaktır çünkü o sattığı malın değerini çok iyi bilir ! 59 yaşını doldurmuş bir vokal için ses verileri eskisi kadar olmasa da hala oldukça güçlü. Ve size birşey söyleyeyim mi...?! Özellikle Plant aganın hareketlerinden,beyanatlarından yola çıkarak son yıllarda Led Zeppelin etrafında dönen tüm bu spekülatif söylentiler,Ertegün konseri,Celebration Day filmin tam 5 yıl sonra vizyona girmesi felan beni bütün bunların çok akıllıca düşünülmüş bir ticari hamle olduğu düşüncesine kapılmaya sevkediyor.Bir nevi sondaj...piyasa araştırması,insan tepkilerinin izlenmesi ve alınan sonuçlar doğrultusunda bir karara varılması bütün bunlar kanımca...Aha şuraya yazıyorum...3 vaktte kadar tam kapsamlı bir Led Zeppelin reunion'u söz konusu olacak...Filmi izleyin ve düşüncelerinizi paylaşın lütfen.En azından gönül onu arzuluyor...40 küsür yıldır Zeppelin dinleyen birisi olarak bunu arzulamak en doğal hakkımdır bence...Bu diyardan göçmeden önce Dünya gözüyle Led Zeppelin'i canlı olarak görmek...Zira bekleyecek çok ta fazla zaman kalmadı hani...;)

Son olarak ta Bonzo'nun oğlu Jason'dan bahsedelim.Sahnede işini en ciddiye alan oydu hiç kuşkusuz.Baba yadigarı zenaaatı ev ödevini çok iyi çalışmış öğrencinin ciddiyetiyle tam hakkını verdi.Maşallah babası gibi bagetleri balyoz misali altolara,baslara,trampetlere,zillere indirdi durdu 2 saat boyunca.Konserin son parçalarından birisinde (şu an tam hatırlayamıyorum hangisinde) icraa ettiği bateri solo ile kimin oğlu olduğu kem gözlere fazlasıyla ıspatladı.Böyle dememin bir nedeni var elbet.İnternette surf yaparken çok sık "Neden Jason ?! Ondan başka davulcu mu yok ?!" sorusunu soranlara çok sık rastlıyorum.Özellikle Youtube videolarına yapılan yorumlarda bu çok sık rastlanan oldukça can sıkıcı bir durum."E be akıllım..." diyesim geliyor her seferinde "...aç Zeppelin'in The Song Remains the Same filmini ! Orda Bonzo'nun 4 yaşınadaki oğlu Jason'a nasıl davul çalacağını öğretir ! Zeppelin ruhu adamın ilmiğine kadar işlemiş...kan bağı var en önemlisi...Daha ne olsun...?!" Üstelik tüm müzik eleştirmenlerinin tek bir ağızla Jason'un Ertegün konserindeki performansını "kusursuz" bulduklarını yazdılar...Size ne oluyor şom ağızlılar ! Page aga bile konserden bahsederken :"Ne iyi ettik te bu işi kotardık ! Ama gecenin gerçek kahramanı Jason idi ! Bu onun konseri idi !" diyor.E şimdi bu sözlerden sonra Jason'u çekemeyenlere ne kalıyor herkesçe bilinen bir mesele...:)

Evet dostlar benden bu kadar...Bugün,yani 19 Kasım 2012'de Celebration Day filminin CD,DVD ve Blu-Ray'leri tüm Dünya Müzik Marketlerinde satışa çıkıyor...Şahsen ben bu günü iple çektim.Arşivim için bir DVD'sini alacağım...Size de tavsiye ederim...emin olun pişman olmayacaksınız...Seyredin,Zeppelin agaların neyi kutladıklarını beraber tartışıp değerlendirelim sonra...;)
Gün bu gündür !

Dostluk ve sevgimle,

Veysel Barışsever- Moskova - 19.11.2012 - Sabah 3:40...



Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: