Öyle bir ülke hayal edin; konser için sıra beklerken yoldan geçen başbakana selam verdiğinizde o da size selam versin. Aynı ülkenin cumhurbaşkanı bir başka ülkenin devlet başkanına karşı ezik olmasın. Siz bizi uzaya çıkarın biz de sizden alışveriş yapalım mantalitesi ile bir yerlere gelmeye çalışırken aslında o almayı düşündüğü ürünün yıllar öncesinden beri zaten kendi topraklarında sponsorluk yaptığını gazete köşelerinden öğrenmesin.

Aynı ülkede refah seviyesi tavanlarda olsun, halkı temsil edenler mecliste kavga etmek yerine birbirlerini fikirleri ile alt etmeyi denesin. En başta dedim ya öyle bir ülke hayal edin, insanlar sorgusuz sualsiz işten çıkarılmasın. Bazıları yeni yıl kutlarken bazıları evlerine ne götüreceğim derdiyle soğuk evlerinde uyumasın. Eşitlik olsun, eşitlik, ama her anlamda eşitlik olsun. Oy kaygısı ile af çıkartılmayan bir ülke hayal ediyorum. Bazen düşünüyorum, "Acaba çok şey mi istiyorum" diye. Aslında zor ama imkânsız değil, bu ülke mantığının bu topraklarda olması. "Öncelikle kültürel ilerleme lazım" deriz her daim ama aslında öncelikle toplumsal bilinçlenme lazım. Koyun olursan güdenin çok olur ama dağ keçisi olursan seni güdemezler.

Müzikten bir şeyler yazayım diyordum ama yine beceremedim sanırım. Ama elden gelen bir şey yok sanırım, ülkenin konjonktürü malum. Keşke bu yazıda çiçeklerden, böceklerden ve tabii ki rock müzikten bahsedebilseydim. Belki ilerleyen yazılar buna müsaade eder.

Son olarak, "öyle bir ülke hayal edin ki hayal etme ihtiyacı hissetmeyin."

Yazılarımızı Facebook'tan takip etmek için: