Bu topik yaptığınız sersemlikleri anlatan bi topik olsun. Ya da arkadaşlarınızın yaptıkları sersemliği anlatabilirsiniz.

Mesela ben moderator bi arkadasın yaptığı sersemliği yazayım.

"Kilitlenmiş topiğe entry girmek"

Bu sersemliğin yanısıra yetkiyi yanlış kullanmak konusunda üniversitelerde ders olarak kullanılabilecek bir vaka.

İnönü Stadı'nda maç izliyoruz.. Çay hastası sarışın bir arkdaşım her devre arasında olduğu gibi gene "Hadi len gidip çay alalım" dye tutturdu... "İyi gidek" dedik... Omuz darbeleriyle öne geçip çaylarımızı istedik. Koca statta çay bardağı kalmamış... Biz de tüm yaratıcılığımızı kullanıp küçük sulardan aldık, içtik ve onların boş kabıyla sıcak suyumuzu ve diğer çay malzemelerini alabildik... Sıra yerimize dönmeye geldi. Su kaplarının içinde sıcak su var.. Bi elimizle onları tutuyoruz, diğer elimizde de sallama çaylar, kaşık görevini yerine getirecek çubuklar ve küp şekerler... Yerimize dönmek de büyük mücadeleler gerektirdiği için "Çayımızı hazırlayalım, öyle gidelim" dedik. Önce bardağa çayı sallandırdık, arkasından şekerleri... Ve ben karıştırmak için fallik nesnemsi çubuğu bardağıma koydum... Bu sırada sarışın arkadaş da kendi çayını karıştırmadan çubuğunu benim bardağıma attı ve "Hadi gidelim" dedi...

Aptal aptal anlamaya çalışan gözlerle kendisine baktım... Sonra aramızda şöyle bir diyalog geçti:
S: Niye benim bardağıma attın?
M: Çay sıcak ya kaşık yamuluyor...
S: İyi de benim bardağımdaki çay da sıcak!!!!
Kısa bir sessizlikten sonra....
M: Bak bunu kimseye anlatma gebertirim seni
Tüm tehditlere rağmen bunu herkese anlttım. Madem böyle bir topic açılmış buraya da yazmamda sakınca yoktur sanırım.
Ve yine sanırım sarışın, çay hastası, Beşiktaşlı ve adı "M" harfiyle başlayan kişinin kim olduğunu söylememe de gerek yok...

Serpil, Şerefsizin ansiklopedideki karşılığısın

bu okuduğum en komik topik olcak sanırım...

ben kendi "sersemlik"lerimden söz etmek istiyorum...

insanın bir kere insanlara dikkat etmeme, bakıpta görmeme, görüpte tanımama gibi huyları olunca sersemlikleri de bol oluyor...

neyse gelelim hikayemize...

dans derslerinde tanıdığım bir çift vardı, bayan olanla aynı yerde çalışıyoruz, kocasıylada aynı yerde çalışıyoruz diye biliyordum malesef..malesef çünküm işyerinde gördüğüm başka bir adamı kocası sanıyordum, fiziksel uyumlarını ( boy, kilo,...vs) bir şekilde kodlamışım ve suratına dikkat bile etmeden bu ikisi aynı kişi diye yazmışım kafaya...bahçede karşılaştığımızda da aynı kursa gittiğimiz halde bana selam vermemesine de çok sinirleniyordum üstelik...ve bu aylarca böyle devam etti... bir gün dans arasında çay içerken, kocasının farklı bir yerde çalıştığını öğrendiğimde şok olmuştum...malesef ve malesef bunu o şaşkınlıkla dile getirdim...çok komik bir ortam oluştu... sonra gerçek koca " gelip göreyim bakalım şu bana benzeyen, benim sakalıma benzer sakalı olan adamı" dedi...benden gelen cevap..."hmm, sakaalll!...galiba onun sakalı yok!, yani belkide vardır."

bu insanlara karşı olan dikkatsizliğimde zirve bir noktadır...

ama komikti...

Çok eğlenceli bir başlık olacağa benziyor. Şimdiden sevdim.

.....

Ben de birkaç gün önce yaşadığım bir olayı yazacağım.

Canım ablacığımı işyerinde ziyaret etmiştim. Çaylar içildi, konuştuk. Herkes işinde gücünde. Yanında bir saat öyle takıldım. Onlar çalıştı, ben sustum(!). Sonra mahallenin orta yaş delikanlılarından üç eleman geldi. Onlarla da n'apıyon, n'ediyon derken içlerinden bir arkadaşım başımızdaki yer yer kendini gösteren beyazlardan dem vurdu. Pek yaşlanmamışım dediğine göre. "Ben belki ölümsüzümdür" demiştim şakalaşarak. Öteki, "Benim böyle siyah beyaz olmam Beşiktaş'lı olduğumdandır herhalde" dedi. Gülümsedim. Bunu söyleyerek yanlış bir mesaj mı vermiştim acep?. Yoksa onun mu mesaj kaygısı vardı, anlam veremedim. İyi bir arkadaşımızdır.

Neyse, konuyu daha fazla dağıtmadan asıl büyük patlamaya geleyim. Böyle laflarken mahallenin en bi "Kötü Kedi Şerafettin" ayarında büyük ve muzaffer abimizi gördük. İçeri girdi. Beni görünce bir an şaşırdı. Sonra elini uzattı, toka ettik. N'örüyon içerikli kısa bir konuşma yaptı. Ben de pek muhabbet yanlısı olmadığımdan hafif gülümseyerek kısa cevaplar veriyordum. Bizim Şerafettin abimiz bu tavrımı anlamış olacak ki hiç hoşnut görünmüyordu. Yine yapmıştım. Yine kızdırmıştım onu. - Ne yapayım ben böyleyim işte. Söz dinlemem, uyuzluğuma doyamam. Biz "uyuz"ların en birinci ilkesidir bu pasif tavrımız. Bununla kıl edemeyeceğimiz kimse ve hiçbir dinamik yoktur. Uyuzluk ilkesi: Pasif direnişle hedef varlığın sinirlerini zorlamak. Örnek: Oturma eylemi. Bu arada oturma eyleminde de üstüme tanımam. Hiç kıpraşmadan saatlerce oturabilirim. Tabii benimki tek kişilik kapalı devre eylemler oluyor şimdilik. - Tamam, lafı daha fazla uzatmadan esas bombayı anlatayım. Şerafettin abim bu tavrıma daha fazla dayanamayarak üstümdeki hırkanın kolundan iki parmağıyla tuttu ve ben de kolumu geri çekerek kurtarırken o vazgeçilmez özlü sözünü tekrarladı. "DÖVERİM SENİ!". Ancak bu kez başına "yaşıma rağmen" önek sözünü eklemişti. Ben ise tüm söylediklerini aynı duruş ve aynı gıcık gülümsememle karşıladım. Sonra ablamla, diğer elemanlarla laflamalar yapıldı. Sonunda çıkarken bana dönüp "Bir ara sana gelir melemen yaparık" dedi ama, benim artık melemenleri tek kişilik yaptığımı bilmiyordu. Finito...


Bence sersemce bir yaşantıydı. Size de öyle geldi mi bilmem?. Ancak çok geçmeden - ki eğer bu üslubuma devam edersem - uyumsuzluğa ve "uyuzluğa" gösterilen baskıcı ve içten gelen dürtüsel bir tepkinin neden olacağı talihsiz bir saldırıya maruz kalırsam şaşırmam, siz de şaşırmayın.

Yazıya bir alıntıyla son vereceğim. Çünkü bu sözü ilk duyduğumda ne demek olduğunu bildim.

"KAŞINIYORUM ÖYLEYSE VARIM!.."

Işıkla ve şuurlu kalın...

Çok sevdiğim bir arkadaşım bugün bana kendime sersem demememem gerektiği konusunda çok fena ültimatom verdi

ve kısa cümleler kurmak... çok iyi yaparım ben de...

Dün gece bende toplantık ve sersemliğim yüzünden bir çok kişiyi çağırmayı atladım. Özür dilerim.

"kızcağız" ile kendi verdiği pası "arkadaşım" ile gole çeviren can..

bence bu topiğin 1 numarası!!





doyamadım biraz daha güleyim

Sersem Cannnnnnnnnnnnn, sersem cannnnnnnnnnnnnn, serrrrrrrrrrrrrrrr-semmmmmmmmmmmmmmmm, sersemmmmmmmmm, sersem cannnnnnnnnn.... CAANNNNNNNNN... ama Caaaannnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn..................................




KOALA NE DEMEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKKHHHHHHHHHHHH!!!???

KasapSultan ve AtlantistenGelenAdam sizden bana huzur yok anlaşılan

Murat çok yaşa emi

Özcullah sende çok yaşa

20li yaşlarda olmak başlı başına bir sersemlik zaten

Sarının cay meselesinin bi benzeri..

Annem: (kavanoz kapagıyla ugrasıyor, bi yandan da bana bagırıyor) Teyzen de bu kapağı nasıl kapatmışsa açılmıyor. Geçen gün açmıştım bugün olmuyor.
ben:
anne en son sen kapatmışsın işte?
Annem:

ama anneye sersem denmez.!

sersem kötü bişi değil ki...